Ama Velespit'e ne oldu

Duygu - Ben hatırladığım bir şeyi anlatsam burada belki daha sağlam yanıt olacak. Toplantılardan birinde de anlattıydım bunu. Şimdi ben beş yaşında filanım. Böyle durmuşum evde işim gücüm yok tabii ne işim olacak o yaşta, düşünüyorum. İçimden dedim ki kendime, "Şimdi beş yaşındayım. Başka farklı ne görebilirim ki? İşte koltuk, arabalar, ağaç filan, ev, pencere, gökdelen, radyo, halı, bulut, Hindistan haritası, ütü mütü. Bitti. Dünya bu kadar işte. Yaşamımın geri kalanında sıkıntıdan patlayacağım büyük ihtimal. Artık marsa, başka bir evrene filan gitmediğim sürece yeni bir şey görmeyeceğim. Bu yani." Hakikaten doğru söylemişim. Gerçi kuzey ışıklarını hala görmedim, o ilginç olabilir bak. Şimdi Velespit'e ne oldu'nun cevabını verelim. Velespit de benim gibi şimdiye kadar gördüğü her şeyi farklı hale getirebilmenin çabasında sanki. Örneğin bahar sert midir, yumuşak mı? Yani neticede iyi, gözlerinizden öper.